Vandaag ben ik direct na mijn werk naar de Boschwad gegaan om de vloer eruit te halen.
Eerst het luik en daarna plank voor plank alles verwijderen. En ik heb van alles onder de vloer gevonden, zakken met zand (ballast), een kekke lamp, een paar paraplu’s, lege verfblikken, uitgeharde verfkwasten, stoeptegels, houten planken en nog veel meer zooi…heb ik er allemaal gratis bijgekregen.
Tussendoor heb ik nog even heerlijk met m’n salade in de stuurhut gezeten en genoten van het mooie uitzicht. Marylou (die nu min of meer op loopafstand woont) komt later op de avond naar de boot. Hebben we beiden onze ‘work out’ weer gehad vandaag…
Bovenaan de lijst met klussen op de Boschwad staat het plaatsen van een schoon- en vuilwatertank. De beste plek hiervoor is onder de vloer van de salon (woonkamer), maar de vloer moet er dan uit. En als de vloer er dan toch uit ligt kan ik deze net zo goed een stukje laten zakken om meer hoogte (en daarmee sta-ruimte) te creëren. Hierdoor kan ik ook gelijk het toilet en de douche aanpassen en maken.
Gisteren ben ik eerst maar begonnen met het opruimen van 38 stoelen en 6 tafels. Erik heeft mij geholpen de wanden af te zagen waardoor de ruimte onder de gangboorden straks bruikbaar wordt. Hierdoor wordt de vloer een meter breder waardoor er ruimte voor opslag ontstaat. Een fiks klusje met veel resultaat!
De volgende ochtend, na een heerlijke nacht in Amsterdam, kwamen Marjan, Gemma, Simon, Marylou, Veerle en Arne aan boord. Na een kopje koffie en bijpraten was het tijd om te vertrekken.
De Boschwad is best groot en de ruimte in de haven best klein… het was dus een spannende start. Maar na wat goede aanwijzingen en help van de aanwezigen (waaronder een heel gespannen buurman) konden we zonder schade vertrekken.
We kennen allemaal het Amsterdam-Rijnkanaal maar nog niet vanaf het water. Leuk om zoveel bekende en onbekende plekken te zien vanuit een ander perspectief.
Het was vandaag een beetje winderig en bewolkt, waardoor iedereen het grootste deel van de tocht binnen bleef. Marjan had lekkere soep en hartige taart gemaakt voor de lunch. Wat een heerlijke verwennerij!
En zo langzaamaan met 10 kilometer per uur over het Amsterdam Rijnkanaal bereikten we Utrecht en Nieuwegein. Nog 1 sluis en 2 bruggen en dan de eindbestemming! Ruim 200 kilometer varen in 3 dagen. Wat een bijzonder weekend, waarin ik heel veel geleerd heb, de Boschwad heb leren kennen en genoten van de mensen om me heen.
Een speciale dank aan Jacco en Erik die me fantastisch hebben bijgestaan drie dagen lang. Zonder jullie was het niet gelukt! Dankjewel! En verder natuurlijk alle opstappers waarmee ik mijn enthousiasme rondom de toekomstplannen voor de Boschwad heb kunnen delen! Dank jullie wel!
En dan nu… het schip woon-klaar maken. Om te beginnen met het plaatsen van een schoon- en vuilwater tank, en dan kan de vloer een aantal centimeter naar beneden zakken…. Wordt vervolgd!
Na aankomst in Harlingen is George opgehaald door Mark en zijn Veerle en Marylou na het eten weer terug naar Utrecht gegaan. Jacco, Erik, Maria en ik hebben ’s avonds nog even in de zee-haven van Harlingen koffie gedronken (en een klein biertje) en daarna was het bedtijd.
Op eerste Paasdag gaat om half 7 de wekker. Na het ontbijt staan we zonder George aan de volgende etappe. Ik was misselijk van de spanning. Onze buren waren al eerder vertrokken waardoor we alle ruimte hadden om weg te varen. Het eerste deel van de tocht over de Waddenzee richting de Afsluitdijk verliep rustig, waarbij we onderweg een zeehond en een bruinvis tegen kwamen.
Het laatste stuk voor de Lorenzsluis was met sterke tegenstroom maar desalniettemin keurig op tijd om Tineke, Luc en Jasper op te pikken. Samen de sluis door en toen in een rechte lijn doorvaren van Enkhuizen richting Amsterdam. Het was een grijze en koude ochtend met weinig zicht. Voorbij de sluis bij Enkhuizen (waar we overigens weer zonder wachten doorheen mochten) begon de zon langzaam door de wolken heen te schijnen en wordt het een prachtige dag. Het was heerlijk vertoeven uit de wind op het voordek.
Rond een uur of 18 bereiken we Amsterdam en is het spannend of we onder de brug voor de Oranjesluis pasten en dat ging net. Wederom een sluis zonder wachttijd door en gaan we op zoek naar een haven waar we kunnen overnachten. We vinden een heel bijzonder plekje in Nieuwedam en zitten nog even gezellig op een terrasje met Merel en de kinderen waarna het tijd was voor avondeten. Na twee nachten weinig slaap zijn we allemaal moe waardoor het niet laat wordt.
Morgenochtend om 10 uur start de laatste etappe en zullen we via het Amsterdam-Rijnkanaal naar Nieuwegein varen. Simon, Marylou, Veerle, Marjan en Arne zullen morgen aan boord stappen om ons te vergezellen.
Vandaag was d-day! Onder de bezielende leiding van schipper George zijn we vanochtend om half acht met z’n vijven vertrokken uit Lauwersoog. Het doel was om om 9 uur bij de eerste brug te zijn om zo soepel alle volgende bruggen en sluizen te kunnen passeren. Vandaag was ook was mijn ‘praktijk examen’, waarbij George mij alles heeft verteld wat nodig was en ik heb vrijwel de hele route gevaren. Het was een prachtige vaar-dag dwars door Friesland en ik heb super veel geleerd. Maar…..morgen moet ik het zelf doen, want dan gaat George alweer naar huis. Tot nu toe gaat het wel goed, het lukt vast.
Deze ochtend op 7 april stap ik met Maria en Jacco op de trein richting het noorden. Via Leeuwarden, Dokkum en het laatste stukje met de bus naar Lauwersoog.
Schipper George wacht ons bij aankomst in de haven ‘het Booze wijf’ op en brengt de tassen alvast naar de boot. Jacco blijft bij de boot als George, Maria en ik naar het kantoor van de wadloop-stichting gaan voor de officiële overdracht van het schip. Het gebak staat al klaar als voorzitter Nico na een plechtig woordje de sleutels en een prachtig boek over de Waddenzee overhandigd.
Als kersverse eigenaar van een schip loop ik met Maria en George terug om langzaamaan te starten met verkennen en ontdekken wat er allemaal aan boord is. George vertelt honderd uit het ene mooie verhaal na het andere. Daarbij had hij ook nog eens geregeld dat er een ‘oliehandel’ langskwam om 500 liter diesel te tanken. Je leert snel groot te denken aan boord. Daarna kwam oud-schipper Jacob langs om nog wat spullen over te nemen die ik toch niet ga verbruiken. En heb ik ook nog via marktplaats 2 aluminium boot-ramen voor in de slaapkamers van de kinderen hier in de buurt kunnen kopen.
Inmiddels krijgen we behoorlijk honger zo begin van de avond maar laten de boodschappen nog even op zich wachten. De jonge man die ze kwam brengen werd ontvangen als de grote ‘verlosser’. Nu konden we de keuken vullen en heerlijk tomatensoep met brood eten. Nog de planning voor mogen samen doorgenomen waarbij we om half 7 opstaan, dus is het nu bedtijd! Morgen praktijkexamen… 😅
De Boschwad voldeed bijna aan alle eisen. Alleen niet dubbel deks maar wel met de mogelijkheid om uit te breiden. En nu.. De makelaar gebeld en Ronald was al snel heel duidelijk. Leuk dat je geïnteresseerd bent maar als je geen ligplaats hebt komt er geen bezichtiging. Hoezo niet… dat is toch mijn probleem. Maar Ronald hield voet bij stuk. Marylou en ik hadden kort daarna een tripje naar Groningen gepland, en dan waren we toch in de buurt. Zouden we toch even lang rijden om te kijken. Misschien dan niet binnen maar dan konden we wel een 1e indruk krijgen. Ik had uitgezocht waar het schip zo moeten liggen dus wij op pad. Zoekend door de haven van Lauwersoog maar nergens een Boschwad. Een half uur lang rond gereden en gezocht en net toen ik het wou opgeven om weer terug naar huis te gaan, via een app om schepen te lokaliseren de juiste lokatie gevonden. in de museumhaven van het Boze wijf. En daar lag ie….
In 1991 werd door de stichting Wadlopen Pieterburen de Ameland 1 aangeschaft. Na een jaar kreeg het schip zijn huidige naam Boschwad. Vernoemd naar een zandplaat onder Rottermerplaat, de Boswad. Vanaf dat moment hebben duizenden mensen met de Boschwad meegevaren om de oostelijke Waddenzee te ontdekken en te wadlopen. Eerst met schipper Louis de Jonge en later met Jacob van de Wal en George Smallenbroek. De Boschwad is gebruikt voor excursies naar Rottermeroog en Rottermerplaat omdat het als 1 van de weinige schepen nog een vergunning daarvoor had gekregen. En ook de triatlon van Schiermonnikoog is gestart vanaf de Boschwad. Een korte zoekopdracht online laat al heel veel filmpjes van blije wadlopers zien. Een schip met een lange en rijke historie dus. Om trots op te zijn. Ik heb er dus nooit over getwijfeld om de naam van het schip te veranderen.
Het idee van een passagierschip om rondvaarten mee te organiseren was zo succesvol dat er in 1986 een 2e schip werd aangeschaft. Vanaf dat moment heet het schip de “Ameland 1”
